۲۱
فروردین
قصاص
پلک بر هم نمی زنم … تا تمام این آفتابگردان ها پیشکش شوند …
تا مسافران خسته دور و دورتر شوند … بروند به همان کلانتری ۱۱۴ …
نه … نه … اینجا تمام آنها به من می خندند … نه … لبخند می زنند …
می دانم … تقصیر من بوده … همه چیز را قبول دارم … باید اعدام شوم …
پ ن : روی نوشته ها حساب نکنید … همونطور که روی من …
پ ن : پست های قبلی نظر نداشتن … از این به بعد دارن …
Tags: قصاص, كلانتري 114
This entry was posted
on چهارشنبه, فروردین ۲۱م, ۱۳۸۷ at ۱۲:۲۳ ق.ظ .
filed under روزنوشت.
You can follow any responses to this entry through the
RSS 2.0 feed.
You can leave a response, or trackback from your own site.
وب سایت
من …
اين سه نقطه …
زندگي مجازي …
Leave a reply