۲۴
فروردین
نیمه
نیمی از من شده تکه ای سنگی … بلوغ من شده ترک برداشتن های گاه و بی گاه این تکه سنگ …
معنای زندگی اگر به همین مزخرفی باشد … خلسه ای ماندگار … تا شاید بسته های پاستیل …
نیم دیگرم اما … هنوز اکسیژن به هدر میدهد … تا شاید همین روزها …
This entry was posted
on شنبه, فروردین ۲۴م, ۱۳۸۷ at ۱۰:۵۵ ب.ظ .
filed under روزنوشت.
You can follow any responses to this entry through the
RSS 2.0 feed.
You can leave a response, or trackback from your own site.
One comment
Leave a reply