۲۹
تیر
رفت
جز بغض و یک دستمال کاغذی مچاله شده چیزی برایم نگذاشت …
یکشنبه صبح … ساعت ۹ … تالار وحدت … حتما هستم …
پ ن : سفیدی موهایش عذابم می دهد …
Tags: خسرو شكيبايي
This entry was posted
on شنبه, تیر ۲۹م, ۱۳۸۷ at ۲:۵۱ ق.ظ .
filed under روزنوشت.
You can follow any responses to this entry through the
RSS 2.0 feed.
You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a reply