دیشب همینجوری نشستم پای برنامه ۹۰ . یک نکته ای برام خیلی جالب بود …
وقتی کسی گل می زنه ، آنچنان شروع به دویدن می کنه که انگار نشادر &^%@ …
هم تیمی هاش هم یک مسافتی رو دنبالش میرن ، بهش نمی رسن و میرن با هم خوشحالی می کنن …
و یکی دو نفر دیگه هم می رن و مربی رو بغل می کنن … خیلی جالبه ها … جدی …
پ ن : یه دختره هم توی دانشگاه هست ، فکر کنم خواهر کوچیکه این آقای دایی باشه ، دقیقا مثل اون حرف می زنه …
This entry was posted
on جمعه, دی ۲۰م, ۱۳۸۷ at ۱:۰۵ ب.ظ .
filed under روزنوشت.
You can follow any responses to this entry through the
RSS 2.0 feed.
You can leave a response, or trackback from your own site.
وب سایت
من …
اين سه نقطه …
زندگي مجازي …
One comment
Leave a reply