۲
بهمن

منِ دود

   Posted by: امید   in روزنوشت

حالم از همتون به هم می خوره … مثال نقض هم نداره …

فقط وقتی دارم با دود ، خودمو پایین می دم میتونم گریه کنم …

دیگه نه تو رو دوست دارم ، نه تو رو و نه حتی تو رو …

این روز ها فقط خودمو دوست دارم ، لحظه هایی که توی اتاق پر از دودِ …

پ ن : و زمانی که «دو سیب» جلوم کم میاره …

پ ن : لیاقت ، معنی اش رو می دونی ؟

This entry was posted on چهارشنبه, بهمن ۲م, ۱۳۸۷ at ۱۱:۳۷ ب.ظ . filed under روزنوشت. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

4 comments so far

 1 

تابلو مخاطب خاص داشت.

بهمن ۳م, ۱۳۸۷ at ۱:۱۵ ق.ظ
 2 

قدیس بودن یا انسان نبودن مسئله این است

بهمن ۴م, ۱۳۸۷ at ۱۰:۰۰ ق.ظ
 3 

na ..man na … nemidoonam. to chi ? to midooni ?? haaaa????

بهمن ۴م, ۱۳۸۷ at ۹:۲۹ ب.ظ
chib
 4 

nemid0onam engar nemido0nam…goftam dge nemikesham tamame dalayelamo goftam ama fekr mikone bekhatere vojo0deshe ke bahash nemiram biro0n khodesho ba do0staye dokhtaram moghayese mikone bekhoda sharayetam fargh mikone!!!!

بهمن ۶م, ۱۳۸۷ at ۴:۴۹ ب.ظ

Leave a reply

Name
Mail (will not be published)
URI
Comment