صبحانه

by امید

از خواب مي پرم … صفحه گوشي را نگاه مي كنم … هيچ چيز جديدي نيست …

ياد خواب مذخرف ديشب مي افتم  … كمي طول مي كشد عادت كنم …

كمي طول مي كشد يادم بياييد … كمي طول مي كشد بفهمم كجا دارم زندگي مي كنم …

اينجا … هيچ وقت … هيچ كسي … روي من حسابي باز نكرده بوده …

پ ن : از اين خميازه ها مي ترسم …